Surrendering to Soul

Surrendering to Soul– by John McCurdy

I don’t know about you, but if you have any sensitivity at all you’re probably feeling the strangeness of life these days. I commented on Facebook the other day that it feels like all the water in the river has turned into “flowing” square cubes with sharp edges, and a friend replied, “Yes, and they all have sharp pointy things sticking out of those edges!” And yet, underneath it all, I can feel the beauty and perfection of the transformation that is happening.

Nevertheless, it made it difficult to open up for a new channel. After all, how can I find those words of wisdom within when I’m feeling so discombobulated? (I know, silly me! As though the confused human had anything to do with those…) So I put it off, and put it off some more, until one evening I felt pressure building up in my chest and an intense knowing that it was time. I tried to put it off again then, because I was so tired and not feeling at all clear, but the pressure kept increasing until I turned on my recorder and surrendered to my knowing. “Okay, what now?” my mind asked as it cast about, looking for some sense of the topic.

Just shut up and say the opening words,” I felt from my soul.

So I did: “I am that I am,” and then the words started coming, in a gentle yet strong message about surrendering to Divinity’s flow.

“So many of you, including John, have been feeling somehow disconnected from your own soul. You are not. It is just that our relationship is changing every day. I am coming in more fully and you are not used to that, so you cast about in your awareness, looking for me in the old places, and I am really so much closer.”


This message was channeled by John McCurdy on August 17, 2020. The following is a transcript of the recording, edited only for readability.

I am that I am.

I am the essence of John—the wholeness, the all. I am John’s soul. I am all that John is, his consciousness, his divinity.


So many of you, including John, have been feeling somehow disconnected from your own soul, or from something. Sometimes you don’t even know what it is.

I ask you to give permission right now, conscious permission, for your own soul to join into this message, to join your divinity and your consciousness into this message.

You see, you are not actually disconnected from anything. It’s just that every day right now, you are connecting in a new way.

Even those aren’t the right words, because like we’ve discussed before, there never was a disconnection. There was only a veil, a veil that I, your soul, and you, created together, so that you could have this human experience fully. But now we are taking the veil away, little by little so that we don’t burn you out or cause you to leave the human before you are ready, before we are ready. It’s actually happening very fast, but the human has this thing called time that makes everything seem slow. But it also makes for an experience that you, that I, will never forget!


You’ve waited so long for this transformation. For so many of you it’s happening right now, and for others it will be happening soon. It is already beginning.

This is it, dear friend! This is what you’ve always waited for, for so many lifetimes. This is it.

You feel like you are getting something wrong because your body hurts, your bank account is empty, you don’t have love in your life (you think). So many different things that the human feels, and because it feels those things and they are uncomfortable, it thinks it is doing something wrong. It is not.

You are exactly on course. You are exactly where I, your soul, wanted you to be. You think you’ve somehow gotten disconnected from me. You haven’t.

It’s just that our relationship is changing every day. I am coming in more fully, and you are not used to that. You are not used to feeling me so close, so you cast about in your awareness, looking for me in the old places, and I’m really so much closer.

I’m right here. I am your very essence. I am not separate from you. There is no longer even an illusion of separation. I am you. You are me. You still have a habit of seeing life through human eyes instead of through my eyes, but that is changing. You still have a habit of seeing your limitations, of acting out your limitations instead of welcoming in the joy and the abundance that is right here. But that is changing, dear friend.

You see, you cannot allow me to come in all the way and not have those things change, because I see things different than you do. I see the grandness of life. I see the beauty of abundance. I see all the potentials that you can’t possibly even imagine through human eyes, let alone see.

The human mind, it looks out and it can’t see the future anymore, because all the human mind could ever see was the past. And it would take your past and project it out into the future and make a few little changes in it, hoping maybe something better would turn up. But it was still just a version of your past, because that is all the mind can see. All the mind can comprehend is a version of your past.

And here you are, so many of you. You’re looking at your future and you feel like you can’t see it anymore. You have some desires, and once again, they are based upon your past. You want a beautiful home. You want it to look a certain way, to feel a certain way. You want a lover in your life and money in your bank account, all these things from your past that your mind is trying desperately to push into the future, and it’s not working anymore. The future you can see is getting shorter and shorter, and for some of you it’s not even there at all.

Oh, John’s been there. He had to make peace with it, because from the human perspective that’s how it is from now on. Your life is no longer about the past. It is no longer about projecting the past into the future, and it won’t work. It simply will not work!

So now is the time to surrender, and to look through my eyes. Oh, the human mind tries to do that from its perspective, and it is still looking through the human eyes! Because the mind cannot see through my eyes. It won’t work. No, you have to feel deeper.

When you look through my eyes you are going to feel a sense of wellbeing. You are going to feel—you’re not going to see, usually—sometimes you might catch a glimpse of some of the potentials that I can see, but they are not going to show up like visions in your eyes, or in your mind. You are going to feel the beauty and the joy of what is coming, if you let yourself.

Because, you see, your future is being written from a different place now. It is being written from my perspective, from your soul’s perspective, and there are so many potentials in your future that you, you the human mind, cannot imagine. They will be surprises for the mind.

You can feel their essence now, if you let yourself. Just feel the wellbeing and the joy.

Feel it right now.

It is not off in the future somewhere. It is right here, right now, as you feel into that instead of grasping for something else that you see out in the future.

So feel into the joy and the beauty, right here, right now.

That opens the door for all those incredible potentials to come in, for new things to come in that will surprise you and delight you.

Hm. They might even scare you! And then they will surprise and delight you.

It’s only the mind that gets scared, because it is still trying to project the past onto the future and all of a sudden it is confronted with something it never experienced before and never thought of before. Its default reaction is fear.

Just take a deep breath, dear friend. Come back to the beauty and joy of now, and watch how that unfolds in your life. Watch the surprises that come.

Oh, John used to try so hard to figure out what was coming, to figure out what he was doing wrong or how to create more abundance in his life. Usually he would get so frustrated, and it would finally hurt so bad that he would give up in despair, in terror sometimes, and in that giving up he would open the door to me. Then I could slip in and bring in one of those potentials, and he would wonder what happened. Suddenly the problem was solved, and he didn’t know how it happened!

Oh, it always happened in a way that, in hindsight, he could trace out the path if he tried, but he knew that wasn’t what it was about. Finally he started to realize that all the good things that happened in his life fell into his life out of the clear blue sky, it seemed. It just happened. There were things he hadn’t expected, hadn’t even thought of, and yet they solved his problems and changed his life. They brought joy and beauty. And they just happened.

The human mind wants so much to plan it all out. It thinks it has to do something to make it happen, but that just gets in its own way. When you finally stop, when you surrender to me, that’s when things start happening. Things you never dreamed possible.

A few years ago John came to a place where he couldn’t see the future. Up until that point he’d always been able to feel something of his direction. Suddenly he couldn’t, and he knew—at that point he knew enough to know that the only thing he could do is surrender to his soul. Surrender to life. Surrender to what was happening in the moment and just put one foot in front of the other in each moment and do what was there to do, and have the experience of life.

Well, it turned out that in each moment there was something to do, something wonderful. And a few months later an email showed up, inviting him to attend a retreat in Greece. Instantly his mind said, “Oh, that would be so much fun! But there’s no way I can do that, for I don’t have any money. I don’t know where I’d get the money for that.”

At this point, he was finally opening up enough to be aware of me, and I said, “John, shut up! Just say yes and see what happens.”

He heard me, and he listened, and he said, “Okay. Yes, I’ll go. I don’t know how, but I’m going to be there. I don’t know where I’m going to get the money for such a trip, but I’ll be there.”

Well, a few months later the time came and he was there, on a one-way ticket to Greece from America, with just enough money to pay for the hotel at the resort where the retreat was held. But it was enough.

He didn’t know what he was going to do next. All he knew was that he wasn’t coming home right away, and he knew he was going to be okay. And he was. He met the love of his life there, and ever since then he’s lived in Slovenia with her. And he still can’t figure out how he got so lucky!

That’s what happens when you surrender to your soul, when you stop trying to work it all out as the human. You can’t anymore. You could only do that in the dream, and then it was just an illusion. You pushed a few things around and you spent a whole lot of energy pushing things around in your human life, trying to get somewhere. It’s so slow, so tedious, so exhausting.

Now here you are. I am here, your soul. I am right here! I am ready to take over, and that’s when things get easy. When you finally realize it’s not your job.

It’s not your job to push all those things around. It’s not your job to make anything happen. It is your job is to surrender to me, your soul, your own essence, your divine essence. And then, that opens the door where I can finally start to bring in some of the things you have wanted for so long.

But you have to stop. You have to stop pushing. You have to start saying yes, even when it doesn’t make any sense. When you feel that urge, you just say yes. I am going to go there. I am going to do that, whatever it is. I don’t know how. It doesn’t matter how.

Then you start acting like it. You don’t try to figure out how to do it or what to do to make it happen. You just start telling people you are going. John started telling people, “I’m going to Greece in May!” He just started making plans. He assumed that he was going to go, and he acted like he was going to go. He didn’t spend time—oh, he tried a few times, but by then he knew better—he didn’t spend time trying to figure it out. And somehow, jobs came. Projects came. The money came.

Oh, he spent a lot of work on it, because that’s what he was able to let in at that point. It didn’t have to be that hard. But it still worked out, and now things are becoming a lot easier for him. Now he knows he doesn’t have to work that hard. He doesn’t have to work at all! He just has to trust me, his soul.

And then, it’s so easy! Life is so easy when you trust your soul! When you just assume that wonderful things are coming into your life and that everything is going to work out beautifully. Just assume it, and then it does.

The human, the mind, still has this habit: it thinks it has to do something about it. It thinks it has to figure it out. It thinks it has to be realistic.

Oh, dear friend, realistic is the biggest trap there ever was! It is a lie! It is an absolute lie! It does not exist!

You see, reality is whatever you create, while “realistic” is nothing more than what everyone else has created. That’s all it is! It is mass consciousness. It is the creation of everyone else. That is “realistic”!

Your reality is what you create. It has nothing to do with any of that. It has nothing to do with anything that might seem “realistic” to you.

So let’s let go of that whole concept, for it is not real. Realistic is not real. It is a lie, so let it go. Let yourself be unrealistic. Let your soul create your life in ways that are going to amaze you!

When John received that email, there was no realistic possibility that he could go to that retreat in Greece. None at all! He was flat broke. He was working on a project, but he’d already spent most of the money and there were still several months to go. It was simply not realistic, but he said yes anyway: My soul wants to go and so I’m going to let my soul get me there, and I know enough at this point to know that it will happen.

And it did, because he let go. He got out of the way. He focused on what there was to do in the moment instead of trying to figure out what to do for the future, and that left space in his life for me to bring in the solutions. It left trust in his life, so that when I said, “You only need a one-way ticket,” he could accept that. It created space for an openness, and a joy, in his life and in his being, so that when he got there he was able to recognize Romana. And she recognized him, and both of their lives changed in beautiful ways. In amazing ways.

So dear friend, let go of realistic. Let go of your ideas about the future. They keep you trapped!

Oh, you think, “But how will I ever get that beautiful new home if I don’t imagine it?”

Dear friend, you don’t need to even think about it at this point. You’ve thought about it enough. You’ve thought about it in so many different ways, and I know exactly the perfect home for you! But I can’t bring it to you, as long as you are out there in the future trying to create it, trying to figure it out, trying to figure out how it could ever happen. When you let go and be in the home you’re in right now—it might not be perfect, but there’s a lot about it to appreciate about it. Just be in it. Be with it. And when the time is right, the perfect new home will be there for you. It might not look like what you imagined. It might be better, or it might be a step along the way.

You see, I know what it takes to get there. You don’t. Sometimes there are a few steps we have to go through to get from here to there. I know what those are, but you the human don’t. Can you trust me enough to let me handle it? To let me guide you step by step?

When you do, you are going to be amazed. You are going to find things coming into your life that serve you far better than you could imagine. They won’t be what you expected, but they’ll serve you better. Your life will be so much easier and full of so much more joy.

Can you surrender to me, dear human? To your own divinity? To your own soul?


So many of you have heard that word in your past, asking you to surrender to God or Jesus, or to some external entity. Oh, that is not what I am asking you, at all! That is exactly the opposite of what I am asking you.

You see, I am not an external entity. You always thought of your soul as something outside of you, something you might get back to if you were lucky. You thought that if you were good enough, maybe you would get back to me when you die.

No, it has never been like that. It seemed like it for most of your lifetimes because of the veil, because of the nature of what we were doing, but now it’s not like that at all. I am you. I am you, your very essence.

I am not asking you to surrender to anybody or anything outside of you. I’m asking you to surrender to your own soul, your own divine essence, the part of you that sees the whole picture, the part of you that is the creator, that is here now, joining with you, taking away—slowly, so we don’t blow you out—taking away the veil so that you can experience life as a divine being. So that I can experience human life like I never have before.

But in order for that to work, you have to let go of the steering wheel. You have to let me take it. Because when I come in, there is too much energy. It’s just too much. It’s too intense. It’s like changing from an old clunker car that goes very slowly down the road to an exotic fighter jet that you have no idea how to control.

That is what is happening to your life right now, dear friend, dear human. That is exactly what is happening! When I come in, there is so much energy that it just doesn’t work the way it used to. If you try to drive your life the way you drove that old car, you are going to crash every time! It just doesn’t work. It’s more than you can control from your human perspective. Everything happens too fast, all the controls are too sensitive, and there is so much power that you can’t manage it.

But I can. I know how to fly this airplane and I know how to take you places you haven’t even imagined yet, if you let me.

So dear human, are you ready to truly surrender your life to me? To your own divine essence? To the part of you that knows how to fly this jet?

It will take time, or it will seem like time, because that’s how it is when you are human. But it won’t be that long, the more you surrender, the more you trust that little soft inner knowing that so often doesn’t make any sense at all. Just assume that everything is going to work out, and that there is nothing you have to do to make it work out.

Oh, that’s so hard for the human. The mind goes, “Yeah, what if this happens? Or that happens? I have to be prepared for that. I could get in a lot of trouble if I haven’t dealt with these issues that have to be dealt with!”

Dear friend, it’s going to feel irresponsible to the human. But I have ways of taking care of those things that you can’t even imagine, if you let me.

Can you trust me that much?

Can you allow me to love you that much?

Can you receive my love, dear human? The love of your own soul, your own divinity?

You see, from my perspective, you have never made a mistake. You have never done anything wrong, and I love you so much. Can you let that in?

Oh, there are consequences if you do. Because if you accept that you have never done anything wrong, well, that means you have to accept that no one else has ever done anything wrong either. But that’s how it is, dear human.


The human mind feel so hurt. It feels like it’s been wronged so many times. It wants justice so bad, or what it thinks is justice, and it cannot let itself off the hook as long as it feels that somebody else needs consequences for whatever they did.

You cannot forgive yourself as long as you are not willing to forgive the others.

You cannot let in my love, my absolute unconditional love for you; you cannot let it in until you are ready to let those others off the hook too, and that is a difficult thing. But at this point in your evolution, you don’t have much of a choice anymore.

Oh, you always have some choice, but more and more when you hold onto those wrongs, whether yours or anybody else’s, it’s going to hurt. It’s going to hurt you really, really bad. It’s going to be really, really painful. It going to be more and more painful and it is going to keep your life stuck. It is going to keep you in that place where everything is hard.

It is time to see it all through my eyes, dear friend, through your soul’s eyes. To see that it was all just a game and there was never anything wrong. You didn’t do anything wrong, ever, and nobody else did anything wrong either.

Enlightenment and completion are not about being good. You always thought they were. You always thought that ascended masters were all good people, but it’s not about that and they didn’t get there by being good. They got there by finally realizing that it was all just a game and that nobody ever did anything wrong, that they had just played out their part of the game. So they let themselves and everybody else off the hook, and they allowed in the love of their own soul.

Oh, I love you so much!

But you will not be able to feel that as long as you are holding onto those wrongs, the things you did wrong or the things you think other people did wrong. As long as you’re holding onto those, you are stuck.

Let them go. Bring them to me, for I can help you let them go.

I can show you new perspectives.

I can show you how much I love you, and then all those things will fade away.

Can you do that, dear human?

It is not about not being judgmental. It is about letting in the love.

It is about letting in my love for you.

It is about seeing through my eyes.

It is about letting me show you what was really happening in all of those situations, which is so very different from what you think was happening.

That’s right. In every situation where you’ve ever thought you did something bad, or where you thought somebody did something bad to you, in every single case there was something very different that was actually happening.

When you let me, I can show you how that was. You’ll start to feel it. Even if your mind doesn’t understand, you’ll start to feel it. You’ll start to feel compassion for yourself and for the others. You’ll start relaxing. You’ll start feeling me more. You’ll start feeling my love more, and then you will find more love coming to you from outside too, because that’s one of the ways that I show my love to you.

Can you let me love you so much, dear human?

Can you let me show you?

Can you surrender enough to allow me to show you how very, very much I love you?

How unconditionally I love you?

Oh, I love you so very much, my dear human.

So very, very much!

And so, it is.

Rindiéndose al Alma – por John McCurdy (Traducido por Liliana Audet)

Yo no sé acerca de ti, pero si tienes alguna sensibilidad, probablemente estarás sintiendo lo extraño de la vida en estos días. El otro día comenté en Facebook que se siente como si toda el agua del río se hubiera convertido en bloques cuadrados ,

“fluyendo” con bordes afilados; y un amigo respondió: “Sí, y todos tienen cosas puntiagudas y afiladas que sobresalen de esos bordes!” Y sin embargo, debajo de todo esto, puedo sentir la belleza y la perfección de la transformación que está ocurriendo.

Sin embargo, se hizo difícil abrirse a una nueva canalización. Después de todo, ¿cómo puedo encontrar esas palabras de sabiduría en mi interior cuando me siento tan desconcertado? (¡Lo sé, tonto de mí! Como si el humano confundido tuviera algo que ver con esas…) Así que lo pospuse, y lo pospuse un poco más, hasta que una noche sentí una presión que se acumulaba en mi pecho y un intenso conocimiento de que era el momento. Intenté aplazarlo de nuevo entonces, porque estaba muy cansado y no me sentía del todo claro, pero la presión siguió aumentando hasta que encendí mi grabadora y me rendí a mi sabiduría. “Bien, ¿y ahora qué?“, preguntaba mi mente mientras se proyectaba, buscándole un poco de sentido al  tema.

“Sólo cállate y di las palabras iniciales”, sentí desde mi alma.

Así que, lo hice: “Yo soy el que yo soy” y entonces las palabras comenzaron a llegar en un suave pero fuerte mensaje acerca de rendirse al flujo de la Divinidad.

“Muchos de ustedes, incluyendo a John, se han sentido de alguna manera  desconectados de su propia alma. No lo están. Es sólo que nuestra relación cada día está cambiando. Yo estoy entrando más plenamente y ustedes no están acostumbrados a esto, así que ustedes se lanzan en su conciencia, buscándome en los viejos lugares y yo realmente, estoy mucho más cerca.”


Este mensaje fue canalizado por John McCurdy el 17 de agosto de 2020. La siguiente es una transcripción de la grabación, editada sólo para su lectura.

Yo soy el que yo soy.

Soy la esencia de Jonh… la totalidad, el todo. Soy el alma de John. Yo soy todo lo que John es, su conciencia, su divinidad.


Muchos de ustedes, incluyendo a John, se han sentido de alguna manera desconectados de su propia alma, o de algo. A veces ni siquiera saben lo que es.

Les pido que permitan ahora, de forma consciente, que su propia alma se una a este mensaje, que se unan a su divinidad y a su conciencia dentro de este mensaje.

Verás, tú realmente no estás desconectado de nada. Es sólo que ahora, cada día, te estás conectando de una nueva forma.

Ni siquiera esas son las palabras correctas, porque como hemos discutido antes, nunca hubo una desconexión. Sólo hubo un velo, un velo que yo, tu alma y tú, creamos juntos, para que pudieras tener plenamente esta experiencia humana. Pero ahora estamos quitando el velo, poco a poco para no quemarte o causar que dejes al humano antes de estar listo, antes de que estemos listos. En realidad está sucediendo muy rápido, pero el humano tiene esta cosa llamada tiempo que hace que todo parezca lento. Pero también hace que sea una experiencia que tú, que yo, nunca olvidaré.


Has esperado tanto tiempo para esta transformación. Para muchos de ustedes está sucediendo ahora mismo y para otros sucederá pronto. Ya está comenzando.

¡Esto es todo, querido amigo! Esto es lo que siempre has esperado, durante tantas vidas. Esto es todo.

Sientes que estás haciendo algo mal porque te duele el cuerpo, tu cuenta bancaria está vacía, no tienes amor en tu vida (piensas). Tantas cosas diferentes que el humano siente y, porque siente estas cosas y se sienten incómodas, piensa que está haciendo algo mal. No es así.

Estás exactamente en el camino correcto. Estás exactamente donde yo, tu alma, quería que estuvieras. Piensas que de alguna manera te has desconectado de mí. No lo estás.

Es sólo que nuestra relación está cambiando cada día. Estoy entrando más plenamente y tú, no estás acostumbrado a esto. No estás acostumbrado a sentirme tan cerca, así que te lanzas en tu conciencia, buscándome en los viejos lugares y yo realmente, estoy mucho más cerca.

Yo estoy aquí. Yo soy tu misma esencia. Yo no estoy separado de ti. Ya no está ni siquiera la ilusión de separación. Yo soy tú. Tú eres yo. Aun así, tienes el hábito de ver la vida a través de los ojos humanos en vez de a través de los míos, pero eso está cambiando. Aún tienes el hábito de ver tus limitaciones, de actuar tus limitaciones en vez de dar la bienvenida a la alegría y la abundancia que hay aquí. Pero eso está cambiando, querido amigo.

Verás, tú no puedes permitirme entrar en todo este camino y que estas cosas no cambien, porque yo veo las cosas diferentes a las tuyas. Veo la grandeza de la vida. Veo la belleza de la abundancia. Veo todo el potencial que tú posiblemente no puedas imaginar a través de los ojos humanos, mucho menos ver.

La mente humana, mira hacia afuera y no puede ver más el futuro, porque todo lo que la mente humana pudo ver fue el pasado. Y tomaría su pasado y lo proyectaría hacia el futuro y haría algunos pequeños cambios en él, esperando que tal vez algo mejor apareciese. Pero seguiría siendo sólo una versión de su pasado, porque eso es todo lo que la mente puede ver. Todo lo que la mente puede comprender es una versión de su pasado.

Y aquí están, muchos de ustedes. Están mirando su futuro y sienten que ya no pueden verlo. Tienen algunos deseos y una vez más, están basados en su pasado. Quieren un hogar hermoso. Quieren que se vea de cierta manera, que se sienta de cierta manera. Quieres un amante en tu vida y dinero en tu cuenta bancaria, todas estas cosas de tu pasado que tu mente está tratando desesperadamente de empujarlas hacia el futuro y ya no funciona. El futuro que puedes ver se está haciendo cada vez más corto y para algunos de ustedes ni siquiera está en lo absoluto.

Oh, John estuvo allí. Él tuvo que hacer las paces con eso, porque desde la perspectiva humana esto será así de ahora en adelante. Su vida ya no es sobre el pasado. Ya no se trata de proyectar el pasado hacia el futuro y, no funcionará. ¡Simplemente no funcionará!

Así que este es el momento de rendirse y de mirar a través de mis ojos. Oh, la mente humana trata de hacer esto desde su perspectiva ¡y todavía está mirando a través de los ojos humanos! Porque la mente no puede ver a través de mis ojos. No va a funcionar. No, tienes que sentir más profundamente.

Cuando mires a través de mis ojos vas a sentir una sensación de bienestar. Vas a sentir, -normalmente no vas a ver-, a veces puedes echar un vistazo a algunos de los potenciales que puedo ver, pero no van a aparecer como visiones en tus ojos, o en tu mente. Vas a sentir la belleza y la alegría de lo que viene, si lo permites.

Porque, como puedes observar, tu futuro ahora se está escribiendo desde un lugar diferente. Está siendo escrito desde mi perspectiva, desde la perspectiva de tu alma y hay tantos potenciales en tu futuro que tú, tú la mente humana, no puede imaginar. Serán sorpresas para la mente.

Puedes sentir su esencia ahora, si lo permites. Sólo siente el bienestar y la alegría.

Siéntelo ahora.

No está afuera, no está en algún lugar en el futuro. Está justo aquí, ahora, mientras sientes dentro de esto, en lugar de aferrarte a algo más que ves en el futuro.

Así que siente la alegría y la belleza, aquí y ahora.

Esto abre la puerta para que entren todos esos increíbles potenciales, para que entren nuevas cosas que te sorprenderán y te deleitarán.

Hmm. ¡Incluso podrían asustarte! Y aun así,  te sorprenderán y te deleitarán.

Es sólo la mente la que se asusta, porque sigue tratando de proyectar el pasado hacia el futuro y de repente se enfrenta a algo que nunca antes experimentó y en lo que nunca pensó. Su reacción, por defecto, es el miedo.

Sólo respira profundamente, querido amigo. Vuelve a la belleza y la alegría del ahora y observa cómo se desarrolla en tu vida. Observa las sorpresas que vienen.

Oh, John solía esforzarse tanto en averiguar lo que venía, en averiguar lo que hacía mal o cómo crear más abundancia en su vida. Normalmente se frustraba tanto y al final dolía tanto que se rendía con desesperación, a veces con terror, y al rendirse me abría la puerta. Entonces yo podía entrar y traer uno de esos potenciales y él, se preguntaba qué había pasado. De repente el problema estaba solucionado, ¡y él no sabía cómo había sucedido!

Oh, siempre sucedió de tal manera que, en retrospectiva, finalmente comenzó a darse cuenta de que todas las cosas buenas que sucedieron en su vida, cayeron en su vida desde el claro cielo azul, según parece. Simplemente sucedió. Hubo cosas que no esperaba, que ni siquiera había pensado y que aun así, se resolvieron sus problemas y cambiaron su vida. Le trajeron alegría y belleza. Y ellas ocurrieron.

La mente humana quiere tanto planear todo. Piensa que tiene que hacer algo para que suceda, pero eso se interpone en su propio camino. Cuando finalmente te detienes, cuando te rindes ante mí, es cuando las cosas empiezan a suceder. Cosas que jamás soñaste que fueran posibles.

Hace unos años John llegó a un lugar donde no podía ver el futuro. Hasta ese momento siempre había sido capaz de sentir algo en esa dirección. De repente no pudo y él supo… en ese momento supo lo suficiente como para saber que lo único que podía hacer era rendirse a su alma. Rendirse a la vida. Rendirse a lo que estaba sucediendo en el momento y poner un pie delante del otro en cada momento y hacer lo que había que hacer y tener la experiencia de la vida.

Bueno, resultó que en cada momento había algo que hacer, algo maravilloso. Y unos meses más tarde apareció un correo electrónico, invitándolo a asistir a un retiro en Grecia. Instantáneamente su mente dijo, “¡Oh, eso sería muy divertido! Pero no hay manera de que pueda hacerlo, porque no tengo dinero. No sé de dónde sacaría el dinero para eso”.

En este punto, finalmente se abrió lo suficiente para ser consciente de mí y le dije: “¡John, cállate! Sólo di que sí y verás lo que pasa.”

Él me oyó y me escuchó y dijo: “De acuerdo. Sí, iré. No sé cómo, pero voy a estar allí. No sé de dónde voy a sacar el dinero para un viaje así, pero estaré allí”.

Bueno, unos meses más tarde llegó el momento y él estaba allí, con un billete de ida a Grecia desde América, con el dinero justo para pagar el hotel en el centro turístico donde se celebró el retiro. Pero fue suficiente.

No sabía qué iba a hacer a continuación. Todo lo que sabía era que no iba a volver a casa de inmediato y sabía que iba a estar bien. Y lo estaba. Conoció al amor de su vida allí y, desde entonces ha vivido en Eslovenia con ella. ¡Y todavía no puede entender cómo tuvo tanta suerte!

Eso es lo que pasa cuando te rindes a tu alma, cuando dejas de intentar resolverlo todo como humano. Ya no puedes más. Sólo podías hacerlo en el sueño y entonces, era sólo una ilusión. Empujaste algunas cosas y gastaste mucha energía empujando cosas en tu vida humana, tratando de llegar a alguna parte. Es tan lento, tan tedioso, tan agotador.

Ahora aquí estás. Yo estoy aquí, tu alma. ¡Yo estoy aquí! Yo estoy listo para asumir el control y es ahí cuando las cosas se ponen fáciles. Cuando finalmente te das cuenta de que no es tu trabajo.

No es tu trabajo empujar todas esas cosas. No es tu trabajo hacer que nada suceda. Es tu trabajo rendirte ante mí, tu alma, tu propia esencia, tu esencia divina. Y entonces, eso abre la puerta por donde finalmente puedo empezar a traer algunas de las cosas que has querido durante tanto tiempo.

Pero tienes que parar. Tienes que parar de empujar. Tienes que empezar a decir que sí, incluso cuando no tiene ningún sentido. Cuando sientas esa necesidad, sólo tienes que decir sí. Voy a ir allí. Voy a hacer eso, sea lo que sea. No sé cómo. No importa cómo.

Entonces empiezas a actuar como si lo fuera. No tratas de averiguar cómo hacerlo o qué hacer para que suceda. Sólo empiezas a decirle a la gente que vas a ir. John comenzó a decirle a la gente, “¡Iré a Grecia en mayo!” Acaba de empezar a hacer planes. Él asumió que iba a ir y actuó como si fuera a ir. No perdió tiempo, -oh, lo intentó unas cuantas veces, pero para entonces ya sabía que no era necesario- no perdió tiempo tratando de averiguarlo. Y de alguna manera, los trabajos llegaron. Los proyectos llegaron. El dinero llegó.

Oh, él empleó mucho trabajo en ello, porque eso es lo que pudo dejar entrar en ese momento. No tenía que ser tan difícil. Pero aun así funcionó y ahora las cosas se están volviendo mucho más fáciles para él. Ahora sabe que no tiene que trabajar tan duro. ¡No tiene que trabajar en absoluto! Sólo tiene que confiar en mí, en su alma.

Y entonces, ¡es tan fácil! ¡La vida es tan fácil cuando confías en tu alma! Cuando asumes que cosas maravillosas van a llegar a tu vida y que todo va a salir bien. Sólo tienes que asumirlo y entonces lo hace.

El humano, la mente, todavía tiene este hábito: piensa que tiene que hacer algo al respecto. Piensa que tiene que resolverlo. Piensa que tiene que ser realista.

Oh, querido amigo, ¡ realista es la mayor trampa que ha habido jamás! ¡Es una mentira! ¡Es una mentira absoluta! ¡No existe!

Verás, en realidad es lo que tú creas, mientras que “realista” no es más que lo que todos los demás han creado. ¡Eso es todo lo que es! Es la conciencia de las masas. Es la creación de todos los demás. ¡Eso es “realista”!

Tu realidad es lo que tú creas. No tiene nada que ver con nada de eso. No tiene nada que ver con nada que pueda parecerte “realista”.

Así que dejemos de lado todo ese concepto, porque no es real. Realista no es real. Es una mentira, así que déjalo ir. Déjate llevar por el irrealismo. ¡Deja que tu alma cree tu vida de maneras en las que te van a sorprender!

Cuando John recibió ese correo electrónico, no había ninguna posibilidad realista de que pudiera ir a ese retiro en Grecia. ¡Ninguna en absoluto! Estaba en bancarrota. Estaba trabajando en un proyecto, pero ya había gastado la mayor parte del dinero y aún le quedaban varios meses. Simplemente no era realista, pero él dijo que sí de todos modos: Mi alma quiere ir y por eso voy a dejar que mi alma me lleve allí y sé lo suficiente en este momento como para saber que eso sucederá.

Y lo hizo, porque lo dejó ir. Se quitó fuera del camino. Se centró en lo que había que hacer en el momento, en lugar de tratar de averiguar qué hacer para el futuro y eso, dejó espacio en su vida para que yo aportara las soluciones. Eso le dio confianza en su vida, así que cuando dije, ” Tú sólo necesitas un boleto de ida”, él pudo aceptarlo. Eso creó espacio para una apertura y una alegría, en su vida y en su ser de modo que cuando llegó allí, fue capaz de reconocer a Romana. Y ella lo reconoció y las vidas de ambos cambiaron de maneras hermosas. En maneras asombrosas.

Así que querido amigo, deja ir lo realista. Deja ir tus ideas acerca del futuro. ¡Ellas te mantienen atrapado!

Oh, piensas, “¿Pero cómo podré tener ese hermoso nuevo hogar si no lo imagino?”

Querido amigo, no necesitas ni siquiera pensar en ello en este momento. Ya lo has pensado bastante. Lo has pensado de muchas diferentes maneras y sé exactamente el hogar perfecto para ti. Pero no puedo traértelo, mientras estés ahí afuera en el futuro intentando crearlo, tratando de entenderlo, tratando de averiguar cómo podría suceder. Cuando dejas ir y estás en el hogar que estás ahora… que puede no ser perfecto, pero en el que hay mucho que apreciar de él. Sólo estar en él. Ser con él. Y cuando llegue el momento , el nuevo hogar perfecto estará ahí para ti. Puede que no se parezca a lo que imaginaste. Puede ser mejor o puede ser un paso en el camino.

Verás, sé lo que se necesita para llegar allí. Tú no. A veces hay unos cuantos pasos que tenemos que dar para llegar de aquí a allá. Sé los que son, pero tú, el humano, no. ¿Puedes confiar en mí lo suficiente como para dejar que me encargue de ellos? ¿Para dejarme guiarte paso a paso?

Cuando lo hagas, te sorprenderás. Encontrarás cosas en tu vida que te servirán mucho mejor de lo que te imaginas. No serán las que esperabas, pero te servirán mejor. Tu vida será mucho más fácil y llena de mucha más alegría.

¿Puedes rendirte a mí, querido humano? ¿A tu propia divinidad? ¿A tu propia alma?


Muchos de ustedes han escuchado esta palabra en su pasado, pidiéndoles que se rindan a Dios o a Jesús, o a alguna entidad externa. ¡Oh, eso no es lo que les estoy pidiendo, en absoluto! Es exactamente todo lo contrario de lo que les estoy pidiendo.

Verás, yo no soy una entidad externa. Siempre pensaste en tu alma como algo externo a ti, algo a lo que podrías volver, con suerte. Pensaste que si eras lo suficientemente bueno, tal vez volverías a mí cuando mueras.

No, nunca ha sido así. Te pareció así la mayor parte de tu vida por el velo, por la naturaleza de lo que hacíamos, pero ahora no es así en absoluto. Yo soy tú. Yo soy , tu misma esencia.

No te estoy pidiendo que te rindas a nadie ni a nada fuera de ti. Te estoy pidiendo que te rindas a tu propia alma, tu propia esencia divina, la parte de ti que ve todo el cuadro, la parte de ti que es el creador, que está aquí ahora, uniéndose a ti, quitando -lentamente, para que no vueles- quitando el velo para que puedas experimentar la vida como un ser divino. Para que yo pueda experimentar la vida humana como nunca antes lo he hecho.

Pero para que funcione, tienes que soltar el volante. Tienes que dejarme tomarlo. Porque cuando entro ahí, hay mucha energía. Es demasiada. Es demasiada intensa. Es como pasar de un viejo coche de chatarra que va muy despacio por la carretera a un exótico avión de combate que no tienes ni idea de cómo controlar.

Eso es lo que le está pasando a tu vida ahora mismo, querido amigo, querido humano. ¡Eso es exactamente lo que está pasando! Cuando entro, hay mucha energía que ya no funciona como antes. Si intentas conducir tu vida de la manera en que conducías ese viejo coche, ¡vas a chocar siempre! Simplemente no funciona. Es más de lo que puedes controlar desde tu perspectiva humana. Todo sucede demasiado rápido, todos los controles son demasiado sensibles y hay tanta potencia que no puedes manejarla.

Pero yo puedo. Sé cómo volar este avión y sé cómo llevarte a lugares que aún no has imaginado, si me dejas.

Así que, querido humano, ¿estás verdaderamente listo para que tu vida se rinda a mí? ¿A tu propia esencia divina? ¿A la parte de ti que sabe cómo volar este avión?

Tomará tiempo, o parecerá que es tiempo, porque así es cuando eres humano. Pero no será tanto tiempo, cuanto más te rindas, más confiarás en ese pequeño y suave conocimiento interior que tan a menudo no tiene ningún sentido. Sólo asume que todo va a funcionar y que no hay nada que tengas que hacer para que funcione.

Oh, eso es tan difícil para el humano. La mente dice, “Sí, ¿y qué pasa si esto sucede? ¿O si eso sucede? Tengo que estar preparado para eso. Podría meterme en un montón de problemas si no me ocupé de esos temas que hay que tratar!”

Querido amigo, se siente irresponsable para el humano. Pero tengo formas de cuidar de esas cosas que ni siquiera podrías imaginar, si me dejas.

¿Puedes confiar tanto en mí?

¿Puedes permitirme amarte tanto?

¿Puedes recibir mi amor, querido humano? ¿El amor de tu propia alma, tu propia divinidad?

Verás, desde mi perspectiva, nunca has cometido un error. Nunca has hecho nada malo y, te amo tanto. ¿Puedes dejar que esto entre?

Oh, hay consecuencias si lo haces. Porque si aceptas que nunca has hecho nada malo, bueno, eso significa que tienes que aceptar que nadie más ha hecho nada malo tampoco. Pero así es como es, querido humano.


La mente humana se siente tan herida. Se siente como si hubiera sido agraviada tantas veces. Desea tanto la justicia, o lo que cree que es la justicia y no puede librarse de ella mientras sienta que alguien más necesita tener consecuencias por lo que hizo.

No puedes perdonarte a tí mismo mientras no estés dispuesto a perdonar a los demás.

No puedes dejar entrar mi amor, mi absoluto e incondicional amor por ti; no puedes dejarlo entrar hasta que estés listo para dejar a esos otros afuera del gancho también y esto es algo difícil. Pero en este punto de tu evolución, ya no tienes muchas opciones.

Oh, siempre tienes alguna elección, pero en cuanto te aferres cada vez más a esos errores, ya sean tuyos o de alguien más, te va a doler. Esto realmente te va a doler realmente mal. Va a ser realmente, realmente doloroso. Va a ser más y más doloroso y va a mantener tu vida atascada. Te mantendrá en ese lugar donde todo es difícil.

Es hora de verlo todo a través de mis ojos, querido amigo, a través de los ojos de tu alma. Para ver que todo era sólo un juego y que nunca había nada malo. Tú no hiciste nada malo, nunca y, nadie más hizo nada malo tampoco.

La iluminación y la realización no se trata acerca de ser bueno. Siempre pensaste que sí lo era. Siempre pensaste que los maestros ascendidos eran todos buenas personas, pero no se trata de eso y no llegaron allí por ser buenos. Ellos llegaron allí finalmente al darse cuenta de que todo era sólo un juego y que nadie nunca hizo nada malo, que acababan de jugar su parte del juego. Así que se libraron a sí mismos y a todos los demás y permitieron que entrara el amor de su propia alma.

¡Oh, yo te amo tanto!

Pero no podrás sentirlo mientras te aferres a esos errores, a las cosas que piensas que hiciste mal o a las cosas que piensas que otros hicieron mal. Mientras sostengas eso, estás atascado.

Déjalos ir. Tráemelos a mí, porque puedo ayudarte a que los dejes ir.

Yo puedo mostrarte nuevas perspectivas.

Yo puedo mostrarte cuánto te amo y entonces todas esas cosas se desvanecerán.

¿Puedes hacer eso, querido humano?

Esto no es acerca de no ser crítico. Se trata de dejar entrar el amor.

Esto se trata de dejar entrar mi amor por ti.

Esto se trata de ver a través de mis ojos.

Es acerca de dejar que te muestre lo que realmente estaba pasando en todas esas situaciones, que es algo muy diferente a lo que pensabas que estaba sucediendo.

Esto es así. En cada situación en la que pensaste que habías hecho algo malo o cuando pensaste que alguien te había hecho algo malo, en cada caso, había algo muy diferente de lo que realmente estaba sucediendo.

Cuando me dejes, puedo mostrarte cómo fue eso. Comenzarás a sentirlo. Aunque tu mente no lo entienda, comenzarás a sentirlo. Comenzarás a sentir compasión por ti mismo y por los demás. Comenzarás a relajarte. Comenzarás a sentirme más. Comenzarás a sentir más mi amor y entonces, encontrarás más amor viniendo a ti desde afuera también, porque esa es una de las maneras en que te muestro mi amor.

¿Puedes dejarme amarte tanto, querido humano?

¿Puedes dejarme demostrártelo?

¿Puedes rendirte lo suficiente como para permitirme mostrarte cuánto, cuánto te amo?

¿Cuán incondicionalmente te amo?

Oh, te amo tanto, mi querido humano.

¡Tanto, tanto!

Y así es.

Poddanie się Duszy – John McCurdy (tłumaczenie: Dorota Konieczna)

Nie wiem jak ty, ale jeśli jesteś choć trochę wrażliwy, prawdopodobnie odczuwasz obecnie, jak dziwne jest życie. Niedawno skomentowałem na Facebooku, że mam wrażenie, jakby cała woda w rzece zmieniła się w „płynące” sześciany z ostrymi krawędziami, a znajomy odpowiedział: „Tak, i wszystkie mają ostre, spiczaste elementy wystające z tych krawędzi!” A mimo to pod tym wszystkim czuję piękno i doskonałość przemiany, która się dokonuje.

Niemniej jednak trudno mi było otworzyć się na nowe przesłanie. W końcu, jak mogę znaleźć te słowa mądrości w sobie, kiedy czuję się tak zdezorientowany? (Wiem, głuptas ze mnie! Jakby pogubiony człowiek miał z nimi coś wspólnego…) Zatem odkładałem to coraz bardziej, aż pewnego wieczoru poczułem narastający ucisk w klatce piersiowej i intensywne przekonanie, że nadszedł czas. Spróbowałem wtedy znowu to odłożyć, ponieważ byłem bardzo zmęczony i nie czułem się dobrze, ale ciśnienie rosło, dopóki nie włączyłem dyktafonu i nie poddałem się mej wiedzy. „Dobrze, co teraz?” – spytał mój umysł, rozglądając się w poszukiwaniu jakiegoś tematu.

„Po prostu zamknij się i powiedz pierwsze słowa” – poczułem z duszy.

I tak zrobiłem: „Jestem, który Jestem”, a potem słowa zaczęły napływać w delikatnym, ale mocnym przesłaniu o poddaniu się przepływowi Boskości.

„Tak wielu z was, w tym John, czuło się w jakiś sposób odłączonych od własnej duszy. Nie jesteście odłączeni. Po prostu nasz związek zmienia się każdego dnia. Wchodzę pełniej, a ty nie jesteś do tego przyzwyczajony, więc rozglądasz się w swojej świadomości, szukając mnie w starych miejscach, a ja tak naprawdę jestem o wiele bliżej ”.

Baw się dobrze!

Ten przekaz czenelował 17 sierpnia 2020 roku John McCurdy. Poniżej znajdziesz transkrypcję nagrania, która została nieznacznie zmieniona dla ułatwienia czytania.

Jestem tym, kim Jestem.

Jestem esencją Johna – całością, wszystkim. Jestem duszą Johna. Jestem wszystkim, czym jest John, jego świadomością, jego boskością.


Tak wielu z was, w tym John, czuje się w jakiś sposób odłączone od własnej duszy lub od czegoś. Czasami nawet nie wiecie, czym to jest.

Proszę cię o pozwolenie w tej chwili, świadome pozwolenie, na przyłączenie się twojej własnej duszy do tego przesłania, na przyłączenie twojej boskości i twojej świadomości do tego przesłania.

Widzisz, w rzeczywistości nie jesteś odłączony od niczego. Po prostu każdego dnia łączysz się w nowy sposób.

To nawet nie są właściwe słowa, ponieważ tak jak omówiliśmy wcześniej, nigdy nie było rozłączenia. Była tylko zasłona. Zasłona, którą ja, twoja dusza i ty stworzyliśmy razem, abyś mógł w pełni doświadczyć tego ludzkiego doświadczenia. Ale teraz po trochu zdejmujemy zasłonę, aby nie wypalić cię, ani nie zmuszać cię do opuszczenia człowieka, zanim będziesz gotowy, zanim my będziemy gotowi. W rzeczywistości dzieje się to bardzo szybko, ale człowiek ma tę rzecz zwaną czasem, która sprawia, że ​​wszystko wydaje się powolne. Lecz to także tworzy doświadczenie, którego ani ty, ani ja nigdy nie zapomnimy!


Tak długo czekałeś na tę przemianę. Dla tak wielu z was dzieje się ona teraz, a dla innych wkrótce. Ona już się zaczyna.

To jest to, drogi przyjacielu! To jest to, na co zawsze czekałeś, przez tyle wcieleń. To jest to.

Czujesz, że robisz coś nie tak, ponieważ boli cię ciało, twoje konto bankowe jest puste, nie masz miłości w swoim życiu (tak sądzisz). Jest tak wiele różnych rzeczy, które człowiek odczuwa, a ponieważ czuje te rzeczy i są one nieprzyjemne, myśli, że robi coś złego. Jednak tak nie jest.

Zmierzasz we właściwym kierunku. Jesteś dokładnie tam, gdzie ja, twoja dusza, chciałam, żebyś był. Myślisz, że w jakiś sposób odłączyłeś się ode mnie. Nie, nie zrobiłeś tego.

Po prostu nasz związek zmienia się każdego dnia. Wchodzę pełniej, a ty nie jesteś do tego przyzwyczajony. Nie jesteś przyzwyczajony do czucia mnie tak blisko, więc rozglądasz się w swojej świadomości, szukając mnie w starych miejscach, a ja tak naprawdę jestem o wiele bliżej.

Jestem tutaj. Jestem twoją esencją. Nie jestem oddzielona od ciebie. Nie ma już nawet iluzji oddzielenia. Jestem tobą. Jesteś mną. Wciąż masz zwyczaj patrzenia na życie ludzkimi oczami zamiast moimi oczami, ale to się zmienia. Wciąż masz nawyk dostrzegania swoich ograniczeń, odgrywania swoich ograniczeń zamiast przyjmowania radości i dostatku, które cię otaczają. Ale to się zmienia, drogi przyjacielu.

Widzisz, nie możesz pozwolić mi wejść w całości bez zmiany tych rzeczy, ponieważ ja widzę wszystko inaczej niż ty. Widzę wielkość życia. Widzę piękno dostatku. Widzę wszystkie potencjały, których nie możesz sobie nawet wyobrazić ludzkimi oczami, a co dopiero je zobaczyć.

Ludzki umysł spogląda na zewnątrz i nie jest już w stanie zobaczyć przyszłości, ponieważ wszystko, co ludzki umysł mógł kiedykolwiek zobaczyć, było przeszłością. Umysł zabrałby twoją przeszłość i wrzucił ją w przyszłość, wprowadzając w niej tylko kilka drobnych zmian, i miał nadzieję, że może zdarzy się coś lepszego. Lecz to wciąż byłaby tylko wersja twojej przeszłości, ponieważ tylko tyle może zobaczyć umysł. Wszystko, co umysł może pojąć, jest wersją twojej przeszłości.

Jesteś tutaj, tak wielu z was jest. Patrzysz w swoją przyszłość i czujesz, że już jej nie widzisz. Masz pewne pragnienia, które znowu są oparte na twojej przeszłości. Chcesz pięknego domu. Chcesz, żeby wyglądał w określony sposób, żeby czuć go w określony sposób. Chcesz mieć w swoim życiu ukochaną osobę, wszystkie te rzeczy. Pieniądze na koncie bankowym, wszystkie te rzeczy z przeszłości, które twój umysł desperacko próbuje wcisnąć w przyszłość, ale to już nie działa. Przyszłość, którą widzisz, staje się coraz krótsza, a dla niektórych z was w ogóle już jej nie ma.

Och, John tam był. Musiał się z tym pogodzić, bo z ludzkiego punktu widzenia od teraz tak będzie. Bowiem twoje życie nie jest już przeszłością. Nie chodzi już o rzutowanie przeszłości w przyszłość. To już nie zadziała. Po prostu nie zadziała!

Zatem teraz jest czas, by się poddać i spojrzeć moimi oczami. Och, ludzki umysł próbuje to zrobić ze swojej perspektywy i nadal patrzy ludzkimi oczami! Bowiem umysł nie widzi moimi oczami. To nie zadziała. Nie, musisz poczuć głębiej.

Kiedy spojrzysz moimi oczami, poczujesz dobrostan. Będziesz odczuwać – zazwyczaj nie będziesz widzieć – czasami dostrzeżesz niektóre z potencjałów, które widzę, ale nie pojawią się one jak wizje w twoich oczach lub w umyśle. Poczujesz piękno i radość tego, co nadchodzi, jeśli sobie na to pozwolisz.

Bo widzisz, twoja przyszłość jest teraz pisana z innego miejsca. Jest pisana z mojej perspektywy, z perspektywy twojej duszy. A w twojej przyszłości jest tak wiele potencjałów, że ty, ludzki umysł, nie możesz sobie ich wyobrazić. Będą niespodzianką dla umysłu.

Możesz teraz poczuć ich esencję, jeśli sobie na to pozwolisz. Po prostu poczuj dobrostan i radość.

Poczuj to teraz.

To nie znajduje się gdzieś w przyszłości. Jest właśnie tutaj, właśnie teraz, kiedy wczuwasz się w to, zamiast sięgać po coś innego, czego wyglądasz w przyszłości.

Zatem wczuj się w radość i piękno, właśnie tu i teraz.

To otwiera drzwi dla wszystkich tych niesamowitych potencjałów, by mogły nadejść. Dla nowych rzeczy, które cię zaskoczą i zachwycą.

Hm. Mogą cię nawet przestraszyć! A potem cię zaskoczą i zachwycą.

Tylko umysł się boi, ponieważ wciąż próbuje rzutować przeszłość na przyszłość i nagle staje przed czymś, czego nigdy wcześniej nie doświadczył i o czym nigdy wcześniej nie pomyślał. Jego domyślną reakcją jest strach.

Weź głęboki oddech, drogi przyjacielu. Wróć do piękna i radości teraźniejszości, i zobacz, jak rozwija się to w twoim życiu. Zobacz nadchodzące niespodzianki.

Och, John tak bardzo starał się zrozumieć, co się wydarzy, dowiedzieć się, co robi źle lub jak stworzyć więcej dostatku w swoim życiu. Zwykle był tak sfrustrowany, że w końcu bolało go tak bardzo, że poddawał się z rozpaczy, czasami z przerażenia. Lecz poddając się, otwierał mi drzwi. Wtedy mogłam się wślizgnąć i wprowadzić jeden z tych potencjałów. A on się zastanawiał, co się stało. Nagle problem został rozwiązany, a on nie wiedział, jak to się stało!

Och, zawsze zdarzało się to w taki sposób, że z perspektywy czasu mógł wytyczyć ścieżkę, gdyby spróbował, ale wiedział, że nie o to chodziło. W końcu zaczął zdawać sobie sprawę, że wszystkie dobre rzeczy, które wydarzyły się w jego życiu, jakby spadły do jego życia z czystego, błękitnego nieba. Po prostu się wydarzyły. Były rzeczy, których się nie spodziewał, o których nawet nie pomyślał, a jednak rozwiązały jego problemy i zmieniły jego życie. Przyniosły radość i piękno. Po prostu się wydarzyły.

Ludzki umysł tak bardzo chce to wszystko zaplanować. Uważa, że ​​musi coś zrobić, aby to się stało, ale tylko przeszkadza. Kiedy w końcu przestajesz, kiedy poddajesz się mnie, wtedy wszystko zaczyna się dziać. Rzeczy, które wydawały ci się niemożliwe.

Kilka lat temu John przybył do miejsca, w którym nie mógł już widzieć przyszłości. Aż do tamtej chwili zawsze był w stanie wyczuć kierunek, w którym podąża. Nagle nie mógł. I wiedział – w tamtym momencie wiedział tylko tyle, że jedyne, co mógł zrobić, to poddać się swojej duszy. Poddać się życiu. Poddać się temu, co działo się w danej chwili. Po prostu stawiać jedną stopę przed drugą w każdej chwili, i robić to, co było do zrobienia, i doświadczać życia.

Okazało się, że w każdym momencie było coś do zrobienia, coś wspaniałego. Kilka miesięcy później pojawił się e-mail z zaproszeniem do udziału w warsztacie w Grecji. Jego umysł natychmiast powiedział, „Och, to byłaby świetna zabawa! Ale nie mogę tego zrobić, bo nie mam pieniędzy. Nie wiem, skąd wezmę na to pieniądze.”

W tym momencie w końcu otworzył się na tyle, by być świadomym mnie, a ja powiedziałam: „John, zamknij się! Po prostu powiedz „Tak” i zobacz, co się stanie.”

Usłyszał mnie, posłuchał i powiedział: „OK. Tak, pojadę. Nie wiem jak, ale będę tam. Nie wiem, skąd wezmę pieniądze na taką podróż, ale tam będę.”

Cóż, kilka miesięcy później nadszedł czas i był tam, z biletem w jedną stronę do Grecji z Ameryki, mając wystarczającą ilość pieniędzy, aby zapłacić za hotel w miejscu, w którym odbywał się warsztat. Ale to wystarczyło.

Nie wiedział, co będzie dalej robił. Wiedział tylko, że nie wróci od razu do domu i wiedział, że wszystko będzie dobrze. I było. Tam spotkał miłość swojego życia i od tamtej pory mieszka z nią w Słowenii. I nadal nie może pojąć, jakim cudem miał takie szczęście!

Tak się dzieje, kiedy poddajesz się swojej duszy, kiedy przestajesz próbować to wszystko rozgryźć jako człowiek. Już nie jesteś w stanie. Mogłeś to zrobić tylko we śnie, a wtedy to była tylko iluzja. Poprzestawiałeś kilka rzeczy i wydałeś całą masę energii na przepychanie ich w swoim ludzkim życiu, próbując gdzieś dotrzeć. To jest tak powolne, tak nużące i wyczerpujące.

Teraz jesteś tutaj. Jestem tutaj ja, twoja dusza. Jestem właśnie tutaj! Jestem gotowa, aby przejąć stery i wtedy sprawy staną się łatwe. Kiedy w końcu zdasz sobie sprawę, że to nie twoje zadanie.

Twoim zadaniem nie jest rozstawianie wszystkich tych rzeczy. Twoim zadaniem nie jest sprawianie, by cokolwiek się stało. Twoim zadaniem jest poddać się mnie, swojej duszy, swojej własnej esencji, swojej boskiej esencji. A wtedy to otworzy drzwi, dzięki którym mogę wreszcie zacząć wprowadzać niektóre z rzeczy, których pragnęłaś od tak dawna.

Lecz musisz przestać. Musisz przestać naciskać. Musisz zacząć mówić tak, nawet jeśli nie ma to żadnego sensu. Kiedy czujesz tę potrzebę, po prostu mówisz „tak”. Mam zamiar tam pojechać. Zamierzam to zrobić, cokolwiek by to nie było. Nie wiem, jak. To nie ma znaczenia, jak.

Wtedy zaczynasz się zachowywać zgodnie z tym. Nie próbujesz wymyślić, jak to zrobić ani co zrobić, aby to się stało. Po prostu zaczynasz mówić ludziom, że jedziesz. John zaczął mówić ludziom: „Lecę do Grecji w maju!” Po prostu zaczął robić plany. Zakładał, że jedzie, i zachowywał się, jakby miał wyjechać. Nie spędzał czasu – och, próbował kilka razy, ale wtedy wiedział już lepiej – nie tracił czasu na próbach rozwiązania tego problemu. I w jakiś sposób przyszła praca. Przyszły projekty. Przyszły pieniądze.

Och, poświęcił na to dużo pracy, ponieważ w tamtym momencie był w stanie pozwolić na to w ten sposób. To nie musiało być takie trudne. Ale to się udało i teraz sprawy stają się dla niego dużo łatwiejsze. Teraz wie, że nie musi tak ciężko pracować. W ogóle nie musi pracować! Po prostu musi zaufać mi, swojej duszy.

A potem to jest takie proste! Życie jest takie proste, kiedy ufasz swojej duszy! Kiedy po prostu zakładasz, że cudowne rzeczy pojawiają się w twoim życiu i że wszystko pięknie się ułoży. Po prostu załóż to, a potem to się stanie.

Człowiek, umysł, wciąż ma taki zwyczaj: myśli, że musi coś z tym zrobić. Myśli, że musi to rozgryźć. Uważa, że ​​musi być realistyczny.

Och, drogi przyjacielu, realizm to największa pułapka, jaka kiedykolwiek istniała! To jest kłamstwo! To absolutne kłamstwo! To nie istnieje!

Widzisz, rzeczywistość jest tym, co tworzysz, podczas gdy „realizm” to nic innego jak to, co stworzyli wszyscy inni. To wszystko, czym on jest! To jest zbiorowa świadomość. To jest dzieło wszystkich innych. To jest „realizm”!

Twoja rzeczywistość jest tym, co tworzysz. Ona nie ma z tym wszystkim nic wspólnego. Nie ma nic wspólnego z czymkolwiek, co może wydawać ci się „realistyczne”.

Porzućmy więc całą tę koncepcję, ponieważ nie jest prawdziwa. Realistyczne nie jest prawdziwe. To kłamstwo, więc odpuść je. Pozwól sobie być nierealistycznym. Niech twoja dusza stworzy twoje życie w sposób, który cię zadziwi!

Kiedy John otrzymał tę wiadomość e-mail, nie było realistycznej możliwości, by pojechał na ten warsztat do Grecji. Żadnej! Był spłukany. Pracował nad projektem, ale wydał już większość pieniędzy, a zostało mu jeszcze kilka miesięcy. To było po prostu nierealistyczne, ale mimo to powiedział „tak”: Moja dusza chce iść, więc pozwolę, by moja dusza mnie tam zaprowadziła i na tym etapie wiem wystarczająco dużo, aby wiedzieć, że to się stanie.

I tak się stało, ponieważ odpuścił. Usunął się z drogi. Skoncentrował się na tym, co jest do zrobienia w danej chwili, zamiast zastanawiać się, co zrobić na przyszłość. A to zrobiło w jego życiu przestrzeń na wprowadzenie rozwiązań. Wprowadziło zaufanie w jego życiu, więc kiedy powiedziałam: „Potrzebujesz tylko biletu w jedną stronę”, był w stanie to zaakceptować. Stworzyło przestrzeń dla otwartości i radości w jego życiu, i w jego istocie, tak że kiedy tam dotarł, mógł rozpoznać Romanę. A ona rozpoznała jego i ich życie zmieniło się w piękny sposób. W niesamowity sposób.

Zatem, drogi przyjacielu, odpuść sobie realistyczność. Porzuć swoje pomysły na przyszłość. Trzymają cię w pułapce!

Och, myślisz: „Ale jak kiedykolwiek zdobędę ten piękny, nowy dom, jeśli go sobie nie wyobrażę?”

Drogi przyjacielu, nie musisz nawet o tym myśleć w tym momencie. Dość się o tym namyślałeś. Myślałeś o tym na wiele różnych sposobów i dokładnie znam idealny dom dla ciebie! Ale nie mogę ci tego przynieść, tak długo, jak długo jesteś tam, w przyszłości, próbując to stworzyć, próbując to rozgryźć, próbując dowiedzieć się, jak to by się mogło kiedykolwiek wydarzyć. Kiedy odpuszczasz i jesteś w domu, w którym teraz się znajdujesz – może on nie jest idealny, ale jest w nim wiele do docenienia. Po prostu bądź w nim. Bądź z nim. A kiedy nadejdzie odpowiedni czas, będzie dla ciebie idealny nowy dom. Może nie wyglądać tak, jak sobie wyobrażałeś. Może być lepszy albo może być krokiem na drodze.

Widzisz, wiem, czego trzeba, żeby się tam dostać. Ty nie. Czasami jest kilka kroków, przez które musimy przejść, aby dostać się stąd tam. Wiem, jakie one są, ale ty nie. Czy możesz mi zaufać na tyle, abym mogła się tym zająć? Pozwolić mi poprowadzić cię krok po kroku?

Kiedy to zrobisz, będziesz zdumiony. Przekonasz się, że w twoim życiu pojawiają się rzeczy, które służą ci o wiele lepiej, niż możesz sobie wyobrazić. Nie będą tym, czego się spodziewałeś, ale będą ci służyć lepiej. Twoje życie będzie o wiele łatwiejsze i przepełnione o wiele większą radością.

Czy możesz mi się poddać, drogi człowieku? Twojej własnej boskości? Twojej własnej duszy?


Tak wielu z was słyszało w przeszłości to słowo, proszące was o poddanie się Bogu, Jezusowi lub jakiejś zewnętrznej istocie. Och, wcale nie o to cię proszę! To jest dokładnie odwrotność tego, o co cię proszę.

Widzisz, nie jestem bytem zewnętrznym. Zawsze myślałeś o swojej duszy jak o czymś, co jest poza tobą, czymś, do czego możesz wrócić, gdybyś miał szczęście. Myślałeś, że gdybyś był wystarczająco dobry, może wróciłbyś do mnie po śmierci.

Nie, tak nigdy nie było. Wydawało się tak przez większość waszych wcieleń z powodu zasłony, z powodu natury tego, co robiliśmy, ale teraz wcale tak nie jest. Jestem tobą. Jestem tobą, twoją esencją.

Nie proszę, abyś poddał się nikomu ani czemukolwiek poza tobą. Proszę cię, abyś poddał się swojej własnej duszy, swojej własnej boskiej esencji, tej części ciebie, która widzi cały obraz. Tej części ciebie, która jest stwórcą, która jest tu i teraz, i przyłącza się do ciebie, zdejmując – powoli, aby cię nie rozsadzić – zdejmując zasłonę, abyś mógł doświadczyć życia jako boska istota. Abym ja mogła doświadczyć ludzkiego życia, jak nigdy wcześniej.

Jednak żeby to zadziałało, musisz puścić kierownicę. Musisz pozwolić mi ją przejąć. Ponieważ kiedy wchodzę, jest za dużo energii. Po prostu jest jej za dużo. Jest zbyt intensywna. To tak, jakby przesiadać się ze starego gruchota, który bardzo wolno jedzie, do egzotycznego myśliwca, którym nie potrafisz sterować.

To właśnie dzieje się teraz z twoim życiem, drogi przyjacielu, drogi człowieku. Dokładnie to się dzieje! Kiedy wchodzę, jest tak dużo energii, że po prostu nie działa tak, jak kiedyś. Jeśli spróbujesz prowadzić swoje życie tak, jak prowadziłeś stary samochód, za każdym razem się rozbijesz! To po prostu nie działa. To o wiele więcej niż możesz kontrolować z ludzkiego punktu widzenia. Wszystko dzieje się zbyt szybko, wszystkie elementy sterujące są zbyt czułe i jest tak dużo mocy, że nie możesz nią zarządzać.

Ale ja mogę. Wiem, jak latać tym samolotem i wiem, jak zabrać cię w miejsca, których nawet sobie nie wyobrażałeś, jeśli mi pozwolisz.

Zatem, drogi człowieku, czy jesteś gotowy, by naprawdę poddać mi swoje życie? Twojej własnej boskiej esencji? Tej części ciebie, która wie, jak latać tym odrzutowcem?

To zajmie trochę czasu, albo będzie się wydawało, że to czas, bo tak właśnie jest, kiedy jest się człowiekiem. Lecz to nie potrwa zbyt długo im bardziej się poddasz, im bardziej zaufasz tej delikatnej wewnętrznej wiedzy, która tak często wydaje się bez sensu. Po prostu załóż, że wszystko się ułoży i nie musisz nic robić, aby to się udało.

Och, to takie trudne dla człowieka. Umysł mówi: „Tak, a co jeśli to się stanie? Albo wydarzy się to? Muszę być na to przygotowany. Mogę mieć wiele kłopotów, gdybym nie zajmował się tymi problemami, którymi trzeba się zająć!”

Drogi przyjacielu, dla człowieka będzie to nieodpowiedzialne. Ale mam sposoby radzenia sobie z rzeczami, których nawet nie możesz sobie wyobrazić, jeśli mi na to pozwolisz.

Czy możesz mi tak bardzo ufać?

Czy możesz pozwolić mi kochać cię tak bardzo?

Czy możesz przyjąć moją miłość, drogi człowieku? Miłość twojej własnej duszy, twojej własnej boskości?

Widzisz, z mojej perspektywy nigdy nie popełniłeś błędu. Nigdy nie zrobiłeś nic złego i tak bardzo cię kocham. Możesz to wpuścić?

Och, jeśli to zrobisz, będą konsekwencje. Ponieważ akceptując, że nigdy nie zrobiłeś nic złego, oznacza to że musisz zaakceptować, iż nikt inny też nigdy nie zrobił niczego złego. Tak właśnie jest, drogi człowieku.


Ludzki umysł czuje się tak zraniony. Wydaje się, że wiele razy został skrzywdzony. Tak bardzo pragnie sprawiedliwości lub tego, co uważa za sprawiedliwość, i nie może odpuścić sobie, dopóki czuje, że ktoś inny musi ponieść konsekwencje za to, co zrobił.

Nie możesz wybaczyć sobie, dopóki nie jesteś gotów wybaczyć innym.

Nie możesz wpuścić mojej miłości, mojej absolutnie bezwarunkowej miłości do siebie; nie możesz pozwolić sobie na to, dopóki nie będziesz gotowy, aby uwolnić również innych, a to jest trudna rzecz. Jednak na tym etapie ewolucji nie masz już zbyt dużego wyboru.

Och, zawsze masz jakiś wybór, ale im dłużej trzymasz się tych krzywd, czy to własnych, czy kogokolwiek innego, to będzie bolało. To naprawdę będzie cię bolało. To będzie naprawdę bardzo bolesne. Będzie coraz bardziej bolesne i utkniesz w życiu. Zatrzyma cię w miejscu, w którym wszystko jest trudne.

Nadszedł czas, aby zobaczyć to wszystko moimi oczami, drogi przyjacielu, oczami twojej duszy. Zobaczyć, że to tylko gra i nigdy nie wydarzyło się nic złego. Nigdy nie zrobiłeś nic złego i nikt inny też nie zrobił nic złego.

W oświeceniu i realizacji nie chodzi o bycie dobrym. Zawsze myślałeś, że o to chodzi. Zawsze myślałeś, że wszyscy wzniesieni mistrzowie byli dobrymi ludźmi, ale nie o to chodzi i nie osiągnęli tego, będąc dobrymi. Dotarli tam, zdając sobie w końcu sprawę, że to wszystko było tylko grą i że nikt nigdy nie zrobił nic złego, że tylko rozegrali swoją część gry. Więc uwolnili siebie i wszystkich innych, i pozwolili na miłość własnej duszy.

Och, tak bardzo cię kocham!

Jednak nie będziesz w stanie tego poczuć, dopóki trzymasz się tych krzywd, rzeczy, które zrobiłeś źle lub rzeczy, które myślisz, że inni zrobili źle. Dopóki się ich trzymasz, jesteś unieruchomiony.

Pozwól im odejść. Przynieś je do mnie, gdyż ja mogę ci pomóc je wypuścić.

Mogę pokazać ci nowe perspektywy.

Mogę pokazać ci, jak bardzo cię kocham, a wtedy wszystkie te rzeczy przeminą.

Czy możesz to zrobić, drogi człowieku?

Nie chodzi o to, żeby nie oceniać. Tu chodzi o wpuszczenie miłości.

Chodzi o to, by pozwolić sobie na moją miłość do ciebie.

Chodzi o patrzenie moimi oczami.

Chodzi o to, żebym pokazała ci, co naprawdę działo się we wszystkich tych sytuacjach, a to bardzo różni się od tego, co myślisz.

Właśnie tak. W każdej sytuacji, w której kiedykolwiek myślałeś, że zrobiłeś coś złego lub gdy myślałeś, że ktoś zrobił ci coś złego, w każdym przypadku działo się coś zupełnie innego.

Kiedy mi pozwolisz, pokażę ci, jak to było. Zaczniesz to czuć. Nawet jeśli twój umysł nie rozumie, zaczniesz to odczuwać. Zaczniesz współodczuwać dla siebie i innych. Zaczniesz się relaksować. Zaczniesz bardziej mnie czuć. Zaczniesz bardziej odczuwać moją miłość, a wtedy zobaczysz, że więcej miłości przychodzi do ciebie także z zewnątrz, ponieważ jest to jeden ze sposobów, w jaki okazuję ci moją miłość.

Czy możesz pozwolić mi tak bardzo cię kochać, drogi człowieku?

Czy pozwolisz mi okazać to tobie?

Czy potrafisz poddać się na tyle, żebym mogła ci pokazać, jak bardzo, bardzo cię kocham?

Jak bezwarunkowo cię kocham?

Och, tak bardzo cię kocham, mój drogi człowieku.

Tak bardzo, bardzo! I tak oto jest.

Сдаваясь Душе – через Джона МакКерди (перевод Татьяны Рудюк)

Не знаю, как вы, но если у вас есть хоть какая-то чувствительность, вы, вероятно, чувствуете необычность сегодняшней жизни. На днях я написал в Facebook комментарий, что такое ощущение, будто вся вода в реке превратилась в «текущие» квадратные кубы с острыми гранями, и мой друг ответил: «Да, и из всех граней торчат острые колючки!» И все же, подо всем этим, я чувствую красоту и совершенство происходящего преобразования.

Тем не менее, мне было трудно открыться новому ченнелингу. В конце концов, как я могу найти внутри эти слова мудрости, когда я чувствую себя таким разобранным? (Я знаю, глупый я! Как будто сбитый с толку человек имеет какое-то отношение к этим…) Так что я откладывал и еще немного откладывал, пока однажды вечером не почувствовал, как нарастает в груди давление, и что время пришло. Я тогда попытался отложить это снова, я очень устал и не чувствовал никакой ясности, но давление продолжало усиливаться, пока я не включил свой диктофон и не сдался своему знанию. “Хорошо, что сейчас?” – спросил мой разум, размышляя, ища хоть какое-то ощущение темы.

«Просто заткнись и скажи первые слова», – почувствовал я ответ души.

В общем, я так и сделал: «Я есть то, что Я есть», и затем начали приходить слова в нежном, но сильном послании о том, чтобы сдаться потоку Божественности.

«Многие из вас, включая Джона, чувствовали себя как будто отсоединенными от собственной души. Но вы не отсоединены. Просто наши отношения меняются каждый день. Я вхожу более полно, а вы к этому не привыкли, поэтому вы размышляете в своем сознании, ища меня в старых местах, а я, на самом деле, намного ближе».


Это сообщение было получено Джоном МакКерди 17 августа 2020 года. Ниже приводится стенограмма записи, отредактированная только для удобства чтения.

Я есть то, что Я есть.

Я есть сущность Джона – целостность, все. Я есть душа Джона. Я есть все, что есть Джон, его сознание, его божественность.


Многие из вас, включая Джона, чувствовали себя отсоединенными от собственной души или от чего-то еще. Иногда ты даже не знаешь, от чего именно.

Я прошу тебя прямо сейчас дать разрешение, сознательное разрешение твоей собственной душе присоединиться к этому посланию, присоединить твою божественность и твое сознание к этому посланию.

Видишь ли, ты на самом деле ни от чего не отсоединен. Просто сейчас каждый день ты соединяешься по-новому.

Даже это неправильные слова, потому что, как мы уже обсуждали ранее, разъединения никогда не было. Была только завеса, завеса, которую я, твоя душа, и ты создали вместе, чтобы ты мог полностью испытать этот человеческий опыт. Но теперь мы убираем завесу, по чуть-чуть, чтобы не сжечь тебя или не заставить тебя покинуть тело человека, прежде чем ты будешь готов, прежде чем мы будем готовы. На самом деле это происходит очень быстро, но у человека есть вещь, называемая временем, из-за которой все кажется медленным. Но это также делается для опыта, который я никогда не забуду!


Ты так долго ждал этой трансформации. Для многих из вас она происходит прямо сейчас, для других произойдет скоро. Она уже начинается.

Это оно, дорогой друг! Это то, чего ты всегда ждал, так много воплощений. Это оно.

Тебе кажется, что ты делаешь что-то не так, потому что твое тело болит, твой банковский счет пуст, в твоей жизни нет любви (ты так думаешь). Человек чувствует так много всего и, поскольку он чувствует эти вещи и ему некомфортно, он думает, что делает что-то не так. Нет.

Ты в точности на правильном пути. Ты именно там, где я, твоя душа, хотела, чтобы ты был. Ты думаешь, что ты как-то отсоединился от меня. Нет.

Просто наши отношения меняются каждый день. Я вхожу более полно, а ты к этому не привык. Ты не привык чувствовать меня так близко, поэтому ты размышляешь в своем сознании, ища меня в старых местах, а я, на самом деле, намного ближе.

Я прямо здесь. Я есть твоя суть. Я не отделена от тебя. Больше нет даже иллюзии разделения. Я есть ты. Ты есть я. У тебя все еще есть привычка видеть жизнь человеческими глазами, а не моими, но это меняется. У тебя все еще есть привычка видеть свои ограничения, проигрывать свои ограничения вместо того, чтобы приветствовать радость и изобилие, которые есть прямо здесь. Но это меняется, дорогой друг.

Видишь ли, ты не можешь позволить мне пройти весь путь и не изменить эти вещи, потому что я смотрю на вещи иначе, чем ты. Я вижу величие жизни. Я вижу красоту изобилия. Я вижу все потенциалы, которые ты даже не можешь вообразить человеческими глазами, не говоря уже о том, чтобы их увидеть.

Человеческий ум смотрит наружу и больше не может видеть будущее, потому что все, что человеческий ум мог когда-либо видеть, – это прошлое. И он брал твое прошлое, проецировал его в будущее, вносил в него несколько небольших изменений в надежде, что из этого может получиться что-нибудь получше. Но это все еще была всего лишь версия твоего прошлого, потому что это все, что может видеть ум. Все, что может постичь ум, – это версия твоего прошлого.

И вот ты здесь, многие из вас. Ты смотришь в свое будущее и тебе кажется, что ты больше его не можешь увидеть. У тебя есть некоторые желания, и, опять же, они основаны на твоем прошлом. Ты хочешь красивый дом. Ты хочешь, чтобы он определенным образом выглядел, чтобы определенным образом ощущался. Ты хочешь, чтобы в твоей жизни был любовник и деньги на банковском счете, все эти вещи из твоего прошлого, которые твой разум отчаянно пытается вложить в будущее, и это больше не работает. Будущее, которое ты можешь увидеть, становится все короче и короче, а для некоторых из вас его уже нет.

О, Джон тоже там. Ему пришлось смириться с этим, потому что с человеческой точки зрения отныне все будет именно так. Твоя жизнь больше не о прошлом. Она больше не о том, чтобы проецировать прошлое в будущее, это не сработает. Просто не сработает!

Так что сейчас время сдаться и смотреть моими глазами. О, человеческий разум пытается сделать это со своей перспективы, он все еще смотрит человеческими глазами! Потому что ум не может видеть моими глазами. Это не сработает. Нет, ты должен чувствовать глубже.

Когда ты посмотришь моими глазами, ты почувствуешь благополучие. Ты почувствуешь – обычно не увидишь – иногда ты можешь мельком увидеть некоторые потенциалы, которые вижу я, но они не будут видениями в твоих глазах или голове. Ты почувствуешь красоту и радость того, что приближается, если позволишь себе.

Потому что, видишь ли, твое будущее сейчас пишется из другого места. Оно пишется из моей перспективы, из перспективы твоей души, и в твоем будущем так много потенциалов, которые ты, человеческий ум, не можешь себе представить. Они станут сюрпризом для ума.

Ты можешь почувствовать их суть сейчас, если позволишь себе. Просто почувствуй благополучие и радость.

Почувствуй их прямо сейчас.

Они не где-то в будущем. Они прямо здесь, прямо сейчас, в то время как ты чувствуешь их, вместо того, чтобы цепляться за что-то еще, что ты видишь в будущем.

Так что вчувствуйся в радость и красоту, прямо здесь, прямо сейчас.

Это открывает дверь для появления всех этих невероятных потенциалов, для новых вещей, которые могут тебя удивить и восхитить.

Хм. Они могут даже напугать тебя! И затем они тебя удивят и восхитят.

Боится только ум, потому что он все еще пытается проецировать прошлое на будущее и внезапно сталкивается с чем-то, чего никогда раньше не испытывал и о чем никогда не думал. Его реакция по умолчанию – страх.

Просто сделай глубокий вдох, дорогой друг. Вернись к красоте и радости настоящего и посмотри, как оно разворачивается в твоей жизни. Наблюдай за приходящими сюрпризами.

О, Джон так старался выяснить, что его ждет, выяснить, что он делал не так или как создать больше изобилия в своей жизни. Обычно он очень расстраивался, и в конце концов ему было так больно, что он сдавался в отчаянии, иногда в ужасе, и в этой сдаче он открывал мне дверь. Тогда я могла проскользнуть и ввести один из этих потенциалов, и он удивлялся тому, что происходило. Внезапно проблема была решена, и он не знал, как это случилось!

О, это всегда происходило так, что, оглядываясь назад, он мог бы проследить путь, если бы попытался, но он знал, что речь была не об этом. В конце концов он начал осознавать, что все хорошее, что происходило в его жизни, казалось, падало ему с неба. Оно просто происходило. Были вещи, которых он не ожидал, о которых даже не думал, но, тем не менее, они решали его проблемы и изменяли его жизнь. Они приносили радость и красоту. И они просто происходили.

Человеческий разум так сильно хочет все это спланировать. Он думает, что должен что-то сделать, чтобы это произошло, но он просто мешает. Когда ты наконец остановишься, когда ты сдашься мне, вот тогда вещи начнут происходить. Вещи, о которых ты даже не мечтал.

Несколько лет назад Джон оказался в месте, где он не мог видеть будущего. До этого момента он всегда мог почувствовать хоть что-то о своем направлении. Внезапно он больше не мог, и он знал – в этот момент он знал достаточно, чтобы знать, что единственное, что он может сделать, – это сдаться своей душе. Сдаться жизни. Сдаться тому, что происходило в данный момент, просто в каждый момент ставить одну ногу перед другой и делать то, что было нужно, и получать жизненный опыт.

Что ж, оказывалось, что в каждый момент было чем заняться, было что-то чудесное. А через несколько месяцев ему пришло электронное письмо с приглашением на ретрит в Греции. Его ум тут же сказал: «О, это было бы так весело! Но я никак не могу этого сделать, потому что у меня нет денег. Не знаю, где взять на это деньги».

В этот момент он, наконец, достаточно открылся, чтобы осознавать меня, и я сказала: «Джон, заткнись! Просто скажи «да» и посмотри, что произойдет».

Он услышал меня, он слушал и сказал: «Хорошо. Да, я поеду. Не знаю как, но я там буду. Не знаю, где возьму деньги на эту ​​поездку, но я там буду».

Что ж, через несколько месяцев пришло время, и он был там, с билетом в Грецию из Америки в один конец, имея достаточно денег, чтобы заплатить за гостиницу на курорте, где проводился ретрит. Но этого было достаточно.

Он не знал, что будет делать дальше. Все, что он знал, это то, что он не вернется домой сразу, и он знал, что с ним все будет в порядке. И так и было. Там он встретил любовь всей своей жизни и с тех пор живет с ней в Словении. И он до сих пор не может понять, как ему так повезло!

Вот что происходит, когда ты сдаешься своей душе, когда перестаешь пытаться все это реализовать как человек. Ты больше не можешь. Ты мог это сделать только во сне, и даже тогда это было просто иллюзией. Ты толкал вещи и в своей человеческой жизни тратил много энергии на то, чтобы их толкать, пытаясь куда-то добраться. Это так медленно, так скучно, так утомительно.

И теперь ты здесь. Я здесь, твоя душа. Я прямо здесь! Я готова взять на себя ответственность, и тогда все станет проще. Когда ты наконец поймешь, что это не твоя работа.

Не твоя работа – толкать все эти вещи. Это не твоя работа – заставлять что-либо произойти. Твоя работа – сдаться мне, твоей душе, твоей собственной сути, твоей божественной сути. И тогда это откроет дверь, и я наконец смогу начать вносить то, о чем ты так долго мечтал.

Но ты должен остановиться. Ты должен перестать давить. Ты должен начать говорить «да», даже если в этом нет никакого смысла. Когда ты чувствуешь этот импульс, ты просто говоришь «да». Я пойду туда. Я сделаю это, что бы это ни было. Не знаю как. Неважно как.

Затем ты начинаешь себя так вести. Ты не пытаешься вычислить, как это сделать или что сделать, чтобы это произошло. Ты просто начинаешь говорить людям, что собираешься. Джон начал говорить людям: «Я еду в Грецию в мае!» Он просто начал строить планы. Он предположил, что поедет, и действовал так, словно собирался ехать. Он не тратил время – ох, он попытался несколько раз, но к тому времени он знал лучше – он не тратил время на то, чтобы понять это. И каким-то образом появлялась работа. Приходили проекты. Приходили деньги.

О, он много поработал, потому что это то, что он мог впустить в тот момент. Это не должно было быть так сложно. Но все-равно все получилось, и теперь ему становится намного проще. Теперь он знает, что ему не нужно так много работать. Ему вообще не нужно работать! Он просто должен доверять мне, своей душе.

А затем, это так просто! Жизнь так проста, когда ты доверяешь своей душе! Когда ты просто предполагаешь, что в твою жизнь приходят чудесные вещи и что все сработает прекрасно. Просто предположи это, и тогда это произойдет.

У человека, разума, все еще есть эта привычка: он думает, что должен что-то с этим делать. Он думает, что должен это понять. Он думает, что должен быть реалистом.

О, дорогой друг, реализм – это самая большая ловушка всех времен! Это ложь! Это абсолютная ложь! Его не существует!

Видишь ли, реальность – это то, что ты создаешь, в то время как «реалистичность» – это не что иное, как то, что создали все остальные. Вот и все! Это массовое сознание. Это творение всех остальных. Это «реалистичность»!

Твоя реальность – это то, что ты создаешь. Она не имеет ничего общего с этим. Она не имеет ничего общего с тем, что может показаться тебе «реалистичным».

Так что давай отпустим всю эту концепцию, потому что она нереальна. Реалистичность нереальна. Это ложь, так что отпусти ее. Позвольте себе быть нереалистичным. Позвольте своей душе создавать твою жизнь способами, которые тебя поразят!

Когда Джон получил это электронное письмо, у него не было реалистичной возможности поехать на ретрит в Грецию. Никакой! Он был полностью разорен. Он работал над проектом, но большую часть денег он уже потратил, и оставалось еще несколько месяцев. Это было просто нереалистично, но он все равно сказал «да»: моя душа хочет поехать, и поэтому я позволю своей душе доставить меня туда, и на данный момент я знаю достаточно, чтобы знать, что это произойдет.

И это произошло, потому что он отпустил. Он убрался с дороги. Он сосредоточился на том, что нужно было сделать в данный момент, вместо того, чтобы пытаться понять, что делать для будущего, и это оставило место в его жизни, чтобы я могла внести решения. Это оставило доверие в его жизни, так что, когда я сказала: «Тебе нужен билет только в один конец», он мог это принять. Это создало пространство для открытости и радости в его жизни и в его существе, так что когда он туда приехал, он смог узнать Роману. И она узнала его, и их жизни изменились прекрасным образом. Удивительным образом.

Итак, дорогой друг, отпусти реалистичность. Отпусти свои представления о будущем. Они держат тебя в ловушке!

О, ты думаешь: «Но как я когда-либо получу этот прекрасный новый дом, если я его не представляю?»

Дорогой друг, тебе не нужно даже думать об этом сейчас. Ты достаточно об этом подумал. Ты думал об этом по-разному, и мне в точности известен идеальный дом для тебя! Но я не могу его тебе доставить, пока ты находишься там, в будущем, пытаясь его создать, пытаясь это понять, пытаясь понять, как это может произойти. Когда ты отпускаешь и пребываешь в доме, в котором сейчас находишься, – он может быть не идеальным, но есть многое, за что его стоит благодарить. Просто будь в этом. Будь с этим. И когда придет время, идеальный новый дом появится для тебя. Он может выглядеть не так, как ты себе представлял. Он может быть лучше, или он может быть шагом на пути.

Понимаешь, я знаю, что нужно, чтобы туда добраться. А ты – нет. Иногда нам нужно сделать несколько шагов, чтобы добраться отсюда туда. Я знаю, что это за шаги, но ты, человек, не знаешь. Можешь ли ты доверять мне достаточно, чтобы позволить мне справиться с этим? Чтобы позволить мне вести тебя шаг за шагом?

Когда ты это сделаешь, ты будешь изумлен. Ты обнаружишь, что в твою жизнь приходят вещи, которые служат тебе гораздо лучше, чем ты мог себе представить. Они не будут такими, как ты ожидал, но они послужат тебе лучше. Твоя жизнь станет намного проще и будет наполнена гораздо большей радостью.

Ты можешь сдаться мне, дорогой человек? Твоей собственной божественности? Твоей собственной душе?


Многие из вас слышали эти слова в прошлом, когда вас просили подчиниться Богу или Иисусу, или какой-то внешней сущности. О, я вовсе не об этом тебя прошу! Это как раз противоположное тому, что я прошу.

Видишь ли, я не внешняя сущность. Ты всегда думал о своей душе как о чем-то вне тебя, о чем-то, к чему ты можешь вернуться, если тебе повезет. Ты думал, что если будешь достаточно хорош, возможно, ты вернешься ко мне, когда умрешь.

Нет, так никогда не было. Большую часть твоих жизней так казалось из-за завесы, из-за природы того, что мы делали, но теперь это совсем не так. Я – это ты. Я – это ты, сама твоя суть.

Я не прошу тебя сдаваться никому и ничему вне тебя. Я прошу тебя сдаться твоей собственной душе, твоей собственной божественной сути, той части тебя, которая видит всю картину, той части тебя, которая является творцом, которая сейчас здесь, соединяется с тобой, убирает – медленно, чтобы мы тебя не взорвали, – убирает завесу, чтобы ты мог испытать жизнь как божественное существо. Чтобы я могла испытать человеческую жизнь так, как никогда раньше.

Но для того, чтобы это сработало, ты должен отпустить руль. Ты должен позволить мне его взять. Потому что, когда я прихожу, появляется слишком много энергии. Ее просто слишком много. Она слишком интенсивна. Это все равно, что перейти от старого драндулета, который едва ползет по дороге, к экзотическому истребителю, которым ты не представляешь, как управлять.

Вот что сейчас происходит с твоей жизнью, дорогой друг, дорогой человек. Именно это и происходит! Когда я прихожу, появляется так много энергии, что все просто больше не работает, как раньше. Если ты попытаешься вести свою жизнь так, как ты водил эту старую машину, каждый раз ты будешь разбиваться! Это просто не работает. Это больше, чем ты можешь контролировать с человеческой точки зрения. Все происходит слишком быстро, элементы управления слишком чувствительны, а мощность настолько велика, что ты не можешь этим управлять.

Но я могу. Я знаю, как управлять этим самолетом, и я знаю, как доставить тебя в места, о которых ты даже не догадывался, если ты мне позволишь.

Так вот, дорогой человек, готов ли ты на самом деле отдать свою жизнь мне? Твоей собственной божественной сути? Той части тебя, которая знает, как управлять этим самолетом?

На это потребуется время, или так будет казаться, потому что так кажется, когда ты человек. Но это не будет так уж долго, чем больше ты сдаешься, чем больше ты доверяешь этому маленькому мягкому внутреннему знанию, которое так часто не имеет никакого смысла. Просто предположи, что все будет хорошо, и что тебе ничего не нужно делать, чтобы это получилось.

Ох, это так тяжело для человека. Ум думает: «А что, если случится это? Или то? Я должен быть к этому готов. У меня может быть много неприятностей, если я не разберусь с этими проблемами, которые необходимо решать!»

Дорогой друг, для человека это будет казаться безответственным. Но у меня есть способы позаботиться о вещах, о которых ты и не представляешь, если ты мне позволишь.

Можешь ли ты мне так сильно доверять?

Можешь ли ты позволить мне так сильно тебя любить?

Можешь ли ты принять мою любовь, дорогой человек? Любовь твоей собственной души, собственной божественности?

Понимаешь, с моей точки зрения ты никогда не ошибался. Ты никогда не делал ничего плохого, и я так сильно тебя люблю. Можешь ли ты впустить это?

О, если ты это сделаешь, будут последствия. Потому что, если ты признаешь, что никогда не делал ничего плохого, ну, это означает, что ты должен признать, что никто другой тоже никогда не делал ничего плохого. Но так оно и есть, дорогой человек.


Человеческий ум так обижен. Ему кажется, что с ним столько раз поступали несправедливо. Он так сильно хочет справедливости или того, что считает справедливостью, и не может позволить себе слезть с крючка, пока чувствует, что кто-то другой должен ответить за то, что сделал.

Ты не можешь простить себя, пока ты не готов простить других.

Ты не можешь впустить мою любовь, мою абсолютную безусловную любовь к тебе; ты не можешь ее впустить, пока не будешь готов отпустить с крючка и других, а это трудная вещь. Но на данном этапе твоей эволюции у тебя больше нет особого выбора.

Ох, у тебя всегда есть выбор, но все больше и больше, когда ты держишься за эти заблуждения, будь то свои или чьи-то еще, будет больно. Тебе будет очень, очень больно. Это будет очень, очень болезненно. Это будет все более и более болезненным, и это заставит твою жизнь застрять. Ты будешь оставаться в том месте, где все тяжело.

Пора увидеть все моими глазами, дорогой друг, глазами твоей души. Увидеть, что это всего лишь игра, и в ней никогда не было ничего неправильного. Ты никогда не делал ничего плохого, и никто другой тоже не делал ничего плохого.

Просветление и завершение – не о том, чтобы быть хорошим. Ты всегда думал, что о том. Ты всегда думал, что все Вознесенные Мастера были хорошими людьми, но это не о том, и они не достигли этого, будучи хорошими. Они пришли к этому, наконец осознав, что все это была просто игра и что никто никогда не делал ничего плохого, что они просто играли свою часть игры. Так что они позволили себе и всем остальным сойти с крючка, и они позволили себе принять любовь своей собственной души.

О, я так тебя люблю!

Но ты не сможешь почувствовать это, пока держишься за свои «неправильно», за то, что ты сделал неправильно, или за то, что, по твоему мнению, другие люди сделали неправильно. Пока ты держитесь за них, ты застрял.

Отпусти их. Принеси их мне, я могу помочь тебе отпустить их.

Я могу показать тебе новые точки зрения.

Я могу показать тебе, как сильно я тебя люблю, и тогда все эти вещи исчезнут.

Сможешь ли ты это сделать, дорогой человек?

Дело не в том, чтобы не осуждать. Речь идет о том, чтобы впустить любовь.

Это о том, чтобы впустить мою любовь к тебе.

Это о том, чтобы смотреть моими глазами.

Это о том, чтобы позволить мне показать тебе, что на самом деле происходило во всех этих ситуациях, а это очень сильно отличается от того, что ты думаешь.

Так и есть. В каждой ситуации, когда ты думал, что сделал что-то плохое, или когда ты думал, что кто-то сделал что-то плохое с тобой, в каждом случае на самом деле происходило что-то совсем другое.

Когда ты позволишь мне, я покажу тебе, как это было. Ты начнешь это чувствовать. Даже если твой ум не понимает, ты начнешь это чувствовать. Ты начнешь сострадать себе и другим. Ты начнешь расслабляться. Ты начнешь больше чувствовать меня. Ты начнешь больше ощущать мою любовь, и тогда ты обнаружишь, что к тебе извне приходит еще больше любви, потому что это один из способов, которым я показываю тебе свою любовь.

Можешь ли ты позволить мне так сильно любить тебя, дорогой человек?

Можешь ли ты позволить мне показать тебе?

Можешь ли ты сдаться достаточно, чтобы позволить мне показать тебе, как сильно я тебя люблю?

Как я безусловно я тебя люблю?

О, я так сильно тебя люблю, мой дорогой человек.

Очень, очень сильно!

Так оно и есть.

9 thoughts on “Surrendering to Soul”

  1. Thanks so much John , perfect timing as always. Adamus is right emdodied masters like you taking the baton means messages are resonate perfectly. Bravo John,

  2. Thank you, John. I am so grateful to you for sharing and being real. I have been having a very rough human experience lately on every level. Wanting to be free and not knowing how. Bless you for sharing. You and your soul have helped me be clear and free and remember who I am.

  3. Thanks, John! I saw this a few days ago, but waited until today to read it. It was well worth the wait. I loved this. Love is the strongest of everything.

  4. Dear John, thank you very much!
    You described all that is my truth about love and love of self also.

    In this time I am feeling it so deeply.
    It’s the solution for me, especially as regards the embodied Realisation.
    No more words



Leave a Comment